Jan Boers

Jan Boers, 17 november 1952- 29 augustus 2023

Als collega’s van het Zelfregiecentrum zijn we verdrietig om het verlies van Jan. Onze Jan. Velen van ons voelen een warme band met hem. Hij zag ons, wij zagen hem. Jan zoals hij was. Een blij mens met een glimlach op zijn gezicht. 
Ik neem jullie mee in een overzicht van Jan zijn werk. Ook vertel ik graag over Jan als collega, vriend, mens. Hij was uniek en heel bijzonder.

Jan kwam uit Zutphen en was daar actief bij Onderling Sterk, een organisatie voor belangenbehartiging voor en door mensen met een licht verstandelijke beperking. Jan ging regelmatig naar Utrecht om daar informatie op te halen. Daar werd hij aangemoedigd om de belangen in zijn stad te vertegenwoordigen.

Toen hij voor jou, Ria, zijn grote liefde, naar Nijmegen kwam werd hij actief voor Onderling Sterk Nijmegen. Hij stelde voorwaarden aan de belangenbehartiging. Dat was knap van Jan. Zo vertelde hij altijd als eerste dat er meer mensen met een licht verstandelijke beperking aan tafel moesten komen.
Belangenbehartiging vereist vele vaardigheden. Jan dacht daarbij ook goed na hoe zijn doelen te bereiken. Daar heeft hij zich tot het laatst moment voor ingezet.

Vanaf 2011 heb Ik als coach nauw met hem samengewerkt. Van mens tot mens. Het voelde gelijkwaardig om met Jan te werken. Jan kon goed prioriteiten stellen. Zijn inzet was dat er goede zorg en begeleiding beschikbaar bleef voor mensen met een licht verstandelijke beperking en moeilijk lerenden, zeker bij de nieuwe WMO, die 2015 werd ingevoerd. Voor het eerst kregen gemeentes zicht op dat er mensen met een licht verstandelijke beperking in de stad wonen, waar zij begeleiding en zorg voor moesten gaan bieden. Jan liet zich op allerlei bijeenkomsten zien en horen. Hij was nooit bang om het gesprek aan te gaan, ook niet met wethouders. Jan had goed in de gaten wie het beleid in de stad bepaalt. En die moet je dan hebben, het liefst aan tafel bij de vergadering, zo stelde Jan. Jan was uitnodigend. Als hij met de wethouder in gesprek was, dan was hij onderhoudend, om op een zeker moment zijn standpunt duidelijk te maken en daarover het gesprek aan te gaan. En hij had het vertrouwen dat de ander zou luisteren. Dat kreeg hij voor elkaar. Zijn vriendelijkheid en humor hielpen daarbij.

Ook leefbaarheid in de wijk was een belangrijk onderwerp voor Jan. En hij vond dat de gemeente oog moest hebben dat er mensen in de wijk wonen, voor wie meedoen niet vanzelfsprekend is. Jan werkte mee aan een promotieonderzoek van Annica Brummel over dit onderwerp. Zo deed Jan aan verschillende onderzoeken mee. Hij vond het belangrijk en hij wist dat hij iets te vertellen had. Hij ondervond drempels zoals nog vele anderen met hem.

Hij zou deze maand de laatste bijeenkomst hebben onder leiding van Katrien Pouls. Zij werkt aan een 3-jarig onderzoek naar mensen met een licht verstandelijke beperking en psychische klachten.
Meedoen aan sport, cultuur en vrije tijd was ook een belangrijk onderwerp. Onderling Sterk meldde zich bij het netwerk van Uniek Sporten. Daar kwam een project uit voort: Kiek ons gaon. Het ging over gezonde leefstijl. Hij zette zich ook actief in voor het Waalzinnig Festival, over meedoen aan cultuur. Het is een inclusief festival voor mensen met en zonder beperking. Hij ontmoette er Hiek Sparreboom van de Lindenberg en vele anderen.

Onderling Sterk zette zich al vroeg in voor het VN verdrag voor mensen met een beperking. Jan en Harry besloten samen dat dit belangrijk was. Onderling Sterk won hiermee 2 zilveren Prokkels en 1 gouden Prokkel. De Prokkel staat voor een prikkelende activiteit voor mensen met en zonder beperking.
Een van de laatste acties van Jan was dat hij ook vrijwilliger wilde zijn op een stembureau. Een kroon op zijn werk: de inclusieve democratie. Ook dat werd nieuw beleid: Mensen met een verstandelijke beperking gingen stembureaus bemensen samen met een maatje. 
Jan werd gekoppeld aan Herman. Ze konden het goed vinden. Dus Jan wilde afgelopen jaar weer op het stembureau zitting nemen samen met Herman. En Jan had zich ook alweer aangemeld voor aankomende verkiezing.

Tot slot noem ik het onderwerp: vriendschap en relatie. Hij werd gespreksleider samen met Joke Stoffelen voor het project Zelfregie in de liefde. Jan vond het belangrijk dat mensen meer met elkaar konden praten over dit onderwerp. Na een goede voorbereiding leidde hij samen met Joke de bijeenkomsten. Het was echt een kwaliteit van Jan om zijn doelen om te zetten in acties. Hij deed het gewoon, samen met de persoon die kennis van zaken had. Jan was daarin scherp en zeker. Het was ook een mooie beloning dat in Trouw een heel artikel verscheen over het project. Jan zelf – en wij met hem - waren beretrots op Jan en Joke.

Jan was een mensen-mens. Hij ontwikkelde met velen zo’n eigen, unieke band. Als hij mensen later tegenkwam vroeg hij hoe met hem of haar was. En dan wist hij nog dat iemand opa of oma was geworden, op vakantie was geweest of kinderen had gekregen. 
Ik denk dat al die mensen belangrijk waren voor Jan. 
Ik denk ook dat al die mensen een beetje van Jan zijn gaan houden.

Jan gaf graag complimenten. Zo wist een van de Onderling Sterk leden van het eerste uur te vertellen dat Jan haar vertelde dat ze zo goed theater kon spelen.

Jan deed de belangenbehartiging lange tijd naast zijn werk bij het Werkbedrijf. De inzet was enorm. Hij had er eigenlijk gewoon een baan naast. Toen Jan in 2015 de belangenbehartiging als werk kon gaan doen was hij zo blij.

Vaak deed hij de dingen uit zijn hoofd. En daar gaf hij zichzelf dan ook vaak een compliment voor. Hij zei dan: ‘dat zit allemaal in mijn hoofd, he, Laurian!’
Jan had ook de gave dat hij het leven begreep, was invoelend. Hij gaf anderen een veilig gevoel. Maar kon ook het plezier uitstralen en zijn praatjes met koetjes en voetbal vullen. Hij was overigens ook bescheiden. Hij vertelde niet zomaar dat hij ooit bij Go Ahead Eagles had gevoetbald. En dat hij ook nog tegen Johan Cruyff speelde. Ook drumde hij bij Normaal voordat ze bekend waren. Soms hielp ik Jan om dat verhaal te vertellen.

Hij liet steeds vaker blijken dat koken en bakken een passie van hem was. Hij vond het fijn om op donderdag soep te koken. Toen hij een paar maanden geleden wilde stoppen vond hij zelf een opvolger en werkte hem rustig in. Zo deed hij dat eerder ook met Jaheed, de nieuwe voorzitter van O.S. Hij bood Jaheed alle ruimte én bood ook steeds opnieuw zijn hulp aan.

Maar in zijn werk vertelde hij ook altijd blij dat hij getrouwd was en samenwoonde met zijn grote liefde, Ria. Altijd was er weer die boodschap: ‘ik laat horen, zien en voelen dat ik mens ben. Ik hoor erbij. En je kunt niet om mij en ons heen!’

Lieve Jan. Je hebt ons leren stil te staan. En het leven vanuit een ander perspectief te leren zien, te horen en te voelen. We zullen jouw positiviteit meenemen. We zullen de zon blijven zien met jou in onze gedachten.

Laurian Alfrink
coach Onderling Sterk Nijmegen