Podcast "Achter de beperking" - aflevering 18 - Mireille de Beer over de LFB tussen 2005 en 2015: verdieping, ontwikkeling en zelfvertrouwen

De LFB, de landelijke belangenorganisatie dóór en vóór mensen met een verstandelijke beperking, bestaat 30 jaar.
In 3 gesprekken kijken we terug en vooruit. Het tweede gesprek is met Mireille de Beer- Durand. Ook zij praat over haar persoonlijke geschiedenis, de start bij de LFB, haar eigen ontwikkeling en die van de andere ervaringskundigen tussen 2005 tot 2015.

In het gesprek wordt veel besproken, daarom staat hieronder ook een verslag met links naar meer informatie.

Klik op de knop Lees transcript van de podcast als je liever leest dan luistert!

Transcript Podcast

 

Gerard

Goede morgen Mireille.

Mireille

Goedemorgen Gerard.

Gerard

Leuk dat je mee wil doen met de podcast achter de beperking.

Mireille

Vind ik ook.

Gerard

We maken er drie. De eerste met Conny, want de LFB bestaat dertig jaar, en ik heb met Conny Kooijman de eerste tien jaar gedaan, van 1995- tot 2005. En Ellis die komt na jou. Dat is een gesprek over 2015 tot nu dus. Met jou probeer ik van 2005 tot 2015 te doen. Volgens mij was het de periode van de LFB met veel aandacht voor scholing en mensen sterk maken. Daar wil ik het met jou speciaal over hebben.
Maar eerst even over jou. Hoe kwam jij bij de LFB terecht, en wat heb je daarvoor gedaan?

Mireille

Ik kwam vanuit een werkplaats. Ik heb heel lang bij een werkplaats WSW gewerkt, ik denk vijf zes jaar. Oké wel zeven jaar denk ik.

Gerard

Ja. Had je daarvoor school gedaan of een opleiding?

Mireille

Daarvoor heb ik allemaal verschillende opleidingen geprobeerd, ook normale. Maar dat was allemaal te veel, te lastig. De stof was te ingewikkeld. Ik moest afhaken omdat ik de opleiding niet aankon en zo heb ik ook een tijdje thuisgezeten. En zo ben ik uiteindelijk….

Gerard

Welke opleiding heb je geprobeerd?

Mireille

Ik heb detailhandel geprobeerd, ik heb op streekschool gezeten. Ik heb gewoon op een normale gewone school gezeten, maar ook wel weer individuele speciaal onderwijs. Ja, grotendeels speciaal.

Gerard

We hebben het gesprek gehad met Connie. Zij komt uit een tijd dat er heel neerbuigend tegen mensen met een beperking aangekeken werd. Jouw jeugd was later. Was het al anders of heb jij ook last gehad van discriminatie?

Mireille

Nee, het was niet anders. Ja sowieso, denk ik ook,  inderdaad uitsluiting: er niet bij horen, ook niet in de buurt. Ook niet als kind zijnde omdat je op het speciaal onderwijs, op een speciale school zat. Je werd gebracht met een busje, daar werd je ook wel op aangekeken hoor. Ja, ik denk het toch wel. Ook wel uitsluiting uitsluitsel of hoe noem je dat. Anders bekeken worden, speciaal gezien worden.

Gerard

Want je ging niet met die andere kinderen naar school? In een busje gehaald, gebracht, dan hoorde je er daardoor niet bij ?

Mireille

Daar heb ik wel erg mee te maken gehad, want ja, vooral ouders waren heel erg in hun manieren. Die zeiden van je mag niet met dat kind spelen. Meer zo van: 'oh ja maar ik zou maar oppassen. Mireille kan niet zo goed leren dus…' Dat werd ook echt zo benoemd hoor.  Ik heb het heel erg gevoeld. Getest worden als je bijvoorbeeld niet goed kon rekenen, dat testen of je wel kan rekenen.

Gerard

Wanneer ben je geboren?

Mireille

Ik ben in 1979 geboren.

Gerard

Dan ben je 1980 10 jaar , in 1985 ben je 15. Dus in die tijd is dat gewoon allemaal….

Mireille

Dat was niet zo heel fijn, sowieso niet leuk. Nee, klopt.

Gerard

Dan ga je van dat speciaal onderwijs toch naar een andere school? Wat voor school hebben ze dan uitgezocht?

Mireille

Uiteindelijk zou ik naar een praktijkschool moeten, maar ik wilde niet. Ik heb lopen stampvoeten, en geschreeuwd van 'mam, ik wil niet naar een praktijkschool.' Ik wilde graag een vak leren en ik wilde naar een gewone school. Maar uiteindelijk zat ik wel op het individuele huishoudnijverheidsonderwijs, dus huishoudschool. En dat bleef toch speciaal onderwijs ja. Abnormaal op een reguliere school, maar toch ook speciaal. En je werd ook weer getest of je wat dingen zou kunnen.

Gerard

(zucht) Nou ja goed, we gaan naar het positieve…

Mireille

Maar dit is dus wel de realiteit geweest.

Gerard

Daarna ging je dus, wat had je voor dat je op de sociale werkplaats terecht kwam? Wat heb je verder voor school gehad?

Mireille

Voordat ik op de sociale werkvoorziening kwam? De laatste school was speciaal onderwijs. Maar dat was ook een soort van Praktijkonderwijs dat ik eigenlijk nooit heb gewild. Maar ik moest iets, want thuiszitten, daar werd ik ook niet wijzer van. Ja, je moest naar school. Maar ook dat was natuurlijk niet de fijnste manier van school.

Gerard

En dan? Dan kom je op de sociale werkplaats terecht, dan ben je achttien, negentien of zo.

Mireille

Nee, nee want ik heb daarvoor natuurlijk geprobeerd om normaal regulier onderwijs te volgen. Detailhandel. En ik heb gewerkt in een winkel, stage gelopen, werken en leren. En ik had gehoopt dat ik eigenlijk in de detailhandel verder kon. Dus in de winkel. Maar ja, dat daar kwamen de problemen ook weer opnieuw. Het leren en de informatieverwerking, tja. Daarna kwam ik uiteindelijk bij de sociale werkvoorziening …

Gerard

Ja En wat moet je dan doen of wat deed je daar bij de sociale werkvoorziening?

Mireille

Ik ben begonnen als ... ik moest daar..., volgens mij ben ik begonnen met schroefjes inpakken. En huishoudelijk werk heb ik gedaan. Ik moest daarna op een bureau schoonmaken. Daar was ik in de schoonmaak bezig. Maar weet je, het is allemaal werk waar ik toen ook weer niet voor gekozen had. Maar ja, je moest iets want je weet niet welke weg je moet pakken.

Gerard

Op de ene of andere manier heb je toch duidelijk kunnen maken dat je iets anders wil. Dat heb je dan bereikt? Hoe ging dat?

Mireille

Het geluk is dat er iemand werkte die mij nog als kind kende. Die was verpleegkundige, zij is toen naar personeelszaken gegaan bij de WSW. Zij kende mij als kind. Ja, je hebt echt mensen nodig die in jouw geloven hè? Zij was degene die ook zag dat ik daar niet gelukkig was, en niet op mijn plek. En zij heeft me uit die werkplaats gekregen uiteindelijk. Zodat ik eigenlijk gedetacheerd kon worden naar een gewoon leuke baan.

Gerard

Wat was dat voor een baan?

Mireille

Dat was een soort van restauratiebedrijf waar ik kantine- medewerker kon worden. Ik ben de kantine medewerkster geweest en daar had ik het echt naar mijn zin, want ik had mijn eigen regie en en een beetje zeggenschap.

Gerard

En verantwoordelijkheid?

Mireille

Ik kreeg mogelijkheden en gewoon leuke, normaal gesprekken met mensen. Niet dat de hele dag, met alle respect voor mensen waar ik mee werkte.. Waar ik eerder werkte konden we met elkaar niet zo goed communiceren. Dat was lastig, maar in dit nieuwe bedrijf perfect.

Gerard

Ja en toen ben je nou ja ik wil eigenlijk naar na een aantal jaren. Ik wil naar je brief toe.

Mireille

Oh ja, mijn brief !!

Gerard

Ja, of zat er nog veel tussen?

Mireille

Ja, er is wel heel veel vooraf geweest natuurlijk. Ik heb heel veel baantjes gehad waar ik gewoon niet gelukkig was. Maar ik heb altijd gevochten en gezegd, ik wil meer dan wat ik nu kan. Maar ik was ook heel erg mensenschuw. Dat weet jij als geen ander denk ik, weinig of geen zelfvertrouwen. Dacht dat dit mijn wereldje was.

Gerard

Ja, jij zegt jij weet als geen ander en dan moeten we dan wel even voor de luisteraars  uitleggen. Dan gaan we weer naar die brief.

Mireille

O ja, dat aan de hand van de brief. Nou weet je, het was zo mooi, want hoe ben ik eigenlijk bij de LFB terecht gekomen? En bij de Onderling Sterk vereniging, eigenlijk via een woonbegeleider. Zij zag een een artikeltje in de krant.

Gerard

Je woonde toen al zelfstandig?

Mireille

Ik woonde al zelfstandig ja. Daarvoor woonde ik nog thuis. Maar later, toen die brief schreef, woonde ik al op mezelf. Ja, want zij zei , is het niet iets voor jou om Onderling Sterk vereniging lid te worden? Maar Ik had zoiets van ja wat moet ik daar doen?

Gerard

Even voor de luisteraars; Onderling Sterk verenigingen waren er overal in het land, de verenigingen waar later de LFB uit is ontstaan. Dus jij zag een advertentie of een…

Mireille

Stukje, de woonbegeleidster zag een advertentie en ik heb hem ook gezien. En toen zei ze van misschien is het voor jou wel iets om je daar sterk te maken voor andere mensen. Maar ik zei, wat moet ik daar doen? Ik accepteerde mijn verstandelijke beperking niet in die periode en ik zei: wat moet ik daar nou vertellen over mezelf, over mijn eigen leven, wat ik helemaal niet wou, ik denk ja maar ik ben niet gek of zo. Maar goed, uiteindelijk ben ik toch naar die bijeenkomst gegaan en daar ben ik dus ook Conny tegengekomen. Ja en ook natuurlijk verschillende mensen die vertelde over dat ze een beperking hadden en dan moest ik op een gegeven moment ook iets vertellen.

Gerard

Was dat in Tilburg?

Mireille

Ja, dat was een bijeenkomst in Tilburg. Mijn ouders gingen mee en die zeiden 'kom op, we gaan er die avond gewoon naar toe, en wij denken ook echt dat jij daar geschikt voor bent.' Ja, ik ben dus lid geworden. Ik werd uiteindelijk bestuurslid, secretaris., ik ging daar verslagen leren schrijven van alles. Ik kon helemaal niks met computers. Ja mijn brieven waren ellenlang ja, om dan die brug te maken…

Gerard

Ja, dat is nou de vijfde keer dat we het over die brief hebben. Nou moet je het dan maar eens vertellen.

Mireille

Ik heb een brief geschreven, want er was een vacature voor Zeg het ons! onderzoek. Misschien is dat leuk om ook te vertellen dat het onderzoek deed naar de “Kwaliteit van leven” van mensen met een beperking. Ja, daar zit natuurlijk nog een heel verhaal achter. Maar ik zag dat die vacature en ik denk oh leuk, ik ga er gewoon een brief over schrijven. Zes kantjes inderdaad. Ik had dus nooit echt een eigen brief geschreven. Er zaten geen punten in, en geen komma's. Ik weet het zelf ook nog. Ik zat in een tuintje, we hadden een tuintje met een moestuin , dat hadden wij al een paar jaar. Ik vond het heel leuk en daar kon ik er rustig mijn brief schrijven.

Toen heb ik inderdaad gesolliciteerd. Eigenlijk vertelde ik alles in die brief, wat voor school ik had gehad en dat ik mijn eigen niet accepteerde. Ja, en wat ik graag wilde leren en wat ik wilde doen. Nou die brief heb ik verstuurd naar jullie.

Gerard

Ja, eventjes, Zeg het Ons! begin deze eeuw was een kwaliteitsonderzoek van de LFB. Wat speciaal aan Zeg het Ons! was dat mensen met een verstandelijke beperking, bewoners eigenlijk, werden opgeleid om te interviewen. Die gingen 2 aan 2 anderen interviewen, bewoners van een voorziening, om te weten of ze tevreden waren over hun leven. Want dan ging het over kwaliteit van leven. Dus niet kwaliteit van zorg. Hoe zit je leven in elkaar en ben je een beetje happy, maar heb je ook een fatsoenlijke woning? Heb je een fatsoenlijk inkomen en wordt er naar jou geluisterd?

Mireille

Mag je eigen keuzes maken!

Gerard

Ik werkte voor Zeg het Ons! en toen kregen we jouw brief binnen van 6 kantjes. Ja en toen zeiden we die moeten we maar laten komen, al was het alleen maar voor de moeite.

Mireille

Ja klopt. En uiteindelijk, voor dat gesprek was ik natuurlijk hartstikke zenuwachtig, ik wilde heel graag weg van die werkplaats en dat was maar voor één dag. Ja, en die ene dag. Ik ben aangekomen en toen werd ik ook aangenomen en ik vond het echt een heel fijn gesprek, dat kan ik me nog herinneren. Ja en dat het een heel mooi proces was. Er waren in ieder geval een aantal mensen bij het gesprek.

Gerard

William  (Westveer) was daar bij, directeur toen ja, wat wist jij eigenlijk van de LFB toen je daar naartoe kwam?

Mireille

Eigenlijk helemaal niets. Weinig of niets. Niets van de geschiedenis van de LFB. Ik wist totaal niet wat de LFB was en ja wat me daar te wachten stond.

Gerard

Nou ja, goed. Je bent binnen gekomen en hebt een tijdje lang alleen Zeg het Ons! gedaan. Maar ja, je had zoveel talent dat je ook al snel door anderen werd 'ingepikt'.

Mireille

Ja ja, het mooie ervan was dat je, dat jij ... ik kan me nog herinneren dat wij ook door onze intensieve samenwerking zei: blijf jezelf en ga gewoon. Geloof in jezelf, want jij kan meer dan je denkt, kan ik me nog herinneren. Ik weet dat ik toen die donkere wolk, dat ik die positieve zin nog niet zo goed zag. Maar uiteindelijk begon ik op te leven. Kon ik in die ontwikkeling, mijn ontwikkeling, echt zijn wie ik ben en ik kreeg daar ook echt lol in.

Gerard

Ik herinner me nog tegen jou gezegd te hebben: spring in het zwembad en zwem. En dat werkte, dat je het zelf kon maar wist dat er, zonodig, iemand dicht in de buurt was. Meer had jij niet nodig eigenlijk.

Mireille

Ik zou het weer doen, zo leuk ...

Gerard

Het was veel te duur hè, want we moesten gewoon vier zaterdagen interviewen, 2 zaterdagen opleiden, nog 2 keer aan de tips voor de zorgaanbieder werken in het natraject ... mensen opleiden.

Mireille

Oh ja, ja, vier zaterdagen ja. Maar het voelde echt als een eigen verantwoordelijkheid gewoon. Kan ik me nog herinneren, dat was echt iets van dit kan ik, dit is wat ik mag doen. Het was voor mij één dag gewoon feest.

Gerard

Ja het was ook maar één dag.

Mireille

Het was één dag in de week en daar kon ik al die andere dagen op vooruit. Maar die ene dag was voor mij echt alles.

Gerard

Ja hè. Maar goed die dag werden er meer, want je ging bij de LFB ook andere dingen doen. Kun je daar iets over vertellen? Je bent bij Lian (Nuyten, coach Steunpunt Bergen op Zoom) en later ...

Mireille

Bij de LFB. Inderdaad. Toen heette het Steunpunt Onderling Sterk Zuid Zuidwest. Daar ben ik gestart inderdaad. En daar kwam dus ook een vacature vrij. En op een gegeven moment heb ik ook een vraag van ... daar heb ik ook gesolliciteerd en uiteindelijk kon ik daar als beste vrij snel beginnen, maar ook daar wist ik totaal niet wat mij wat ik daar kon verwachten.

Wat zouden mijn taken zijn? Ik vond het heel gek toen ik die eerste dag binnenkwam en dacht, dat is mijn bureau, dit wordt je bureau. [En hoorde:] 'Ga maar ervaren, ga maar kijken, ga maar wat rondsnuffelen naar wat je leuk vindt op internet. Misschien wil je je eigen verhaal vertellen.' Ja dat was echt een hele gewaarwording; van ik mag zelf kijken wat ik leuk vind en waar ik goed in ben.

Maar ik kon heel veel dingen niet benoemen waar ik goed in was. Ik kon meer dingen zeggen van wat ik niet kon en dat vond ik heel lastig. En weet je, ik kon ook erkennen dat ik heel erg veel overlevingspatroontjes had om altijd maar achter te schuilen omdat ik dingen zei van 'Ik weet het, ik snap het allemaal wel.' Maar op een gegeven moment werd ik gade geslagen door Lina en die zei van Mireille je kan veel meer dan je denkt, Je hoeft niet je eigen anders voor te doen.

Je mag zijn wie je bent en denk niet dat je dingen niet kan. Je hoeft niet te verschuilen dat je alles snapt, want een mens snapt niet altijd alles. Dat vond ik wel heel gek om daarmee geconfronteerd met mijn eigen kwetsbaarheid.

Gerard

Nou ja, we hebben het nu over jouw groei. Daarvoor had je altijd vooral gehoord wat je niet kon.

Mireille

Klopt.

Gerard

Die 'mindset' gaat dan veranderen. Hoe gaat dan in zijn werk? Heeft dat lang geduurd bij jou?

Mireille

Ja Gerard, dat heeft best een lange tijd geduurd voordat ik die mindset heb kunnen maken. Om te denken 'ik hoef niet meer terug te kijken, ik kan vooruitkijken', maar ik denk dat het wel heeft geholpen dat Lina altijd heeft gezegd van 'goh Mireille, het is niet aan mij, jij bent degene die de motivatie inzet. Ik ben er (alleen) jou om jou te helpen, daarin te coachen.' Het heeft wel geholpen de gesprekken die we samen hadden, doordat ze mij daarop coachte door dingen te vertellen als 'je mag gewoon kijken naar waar je goed in bent.' Ik denk dat ...

Gerard

Op een gegeven moment heb je door waar je goed in bent en dan wordt dat ingezet voor andere mensen.

Mireille

En dan wordt je gevraagd voor andere mensen. En dan denk je, maar hoe dan?? Hoezo moest ik? Dat vond ik ook een hele gewaarwording. Van dat ik dingen mocht en kon doen waar ik heel goed in was. Dat vond ik ook heel lastig, maar ook wel mooi.

Gerard

Waar was je goed in?

Mireille

Ik was goed in betrokken zijn bij mensen. Ik was, ik ben een mensenmens. Ik kon ja goed sociaal zijn. Ik ben best sociaal ontwikkeld. Ik denk dat dat mijn redding ook is. Op die manier werd ik, ook daardoor ook wel denk ik, gevraagd.

Gerard

Dat is iets wat ik herken over wat je deed bij de LFB. Dat was gewoon om te beginnen mensen zekerheid en vertrouwen geven. Geloof in zichzelf. Dus waar wij samen achter komen Mireille is dat dit een van de belangrijkst dingen is als je mensen sterk wil maken. Veiligheid en vertrouwen geven. Het gevoel 'ik heb de ruimte, we maken fouten maar het gaat nooit fout.' Wij zorgen dat we er voor elkaar zijn. Wanneer je denkt aan de scholingen die je hebt gegeven wat zijn dan voor jou de belangrijke dingen waar het om gaat?

Mireille

Ik heb al een paar mensen in mijn hoofd, maar dat is nou even niet belangrijk. Maar ik weet hoe ik, als ik terugkijk naar trainingen die we met de LFB deden, dan weet ik dat wat vooral belangrijk was als we training gaven, dat we de mensen het vertrouwen gaven. Ja, die veiligheid.

Dat mensen gewoon kunnen praten, dat ze ook kunnen vertellen wat ze willen vertellen. We gaven in de training die basis voordat je begon. Dat het binnenkamers en binnen die 4 muren bleef. Ja, en dat heb ik dus ook geleerd dat doordat je vertrouwen aan mensen geeft, dat ze mogen zijn wie ze zijn en dat ze als mens zijnde ook niet overal goed in hoefde te zijn. Daardoor gingen mensen groeien. Degene die ik nu in mijn hoofd heb die staat nu overal met beide voeten op de grond. En ja, dat is mooi die groei.

Gerard

Even terug. Twee dingen die ik me herinner van onze samenwerking. Het is één ding dat jij zegt van alles blijft binnenskamers. Dat was de veiligheid, dat mensen wisten: 'Ik kan alles vertellen wat mij op mijn hart ligt. En dat wordt niet verklapt aan mijn ouders mijn ouders, niet door verteld aan de begeleiding. Daar blijft binnenskamers.' Dat was één veiligheid, maar twee, dat hoor ik jou ook zeggen: dat ze hun verhaal kwijt konden, kon overal. Dat begon het toch ook altijd met een rondje van de maanden erbij?

Mireille

Ja, dat was altijd een vaste standaard maniertjes ... Wat we bij de LFB ook leerden, je begint bij de start. Hoe zit je erbij? Heb je nog dingen die je kwijt wilt? Heb je nog iets nodig van ons? Je hebt ook wel als het mensen even in een dag, iedereen heeft dat, een dag dat het even niet goed gaat ... dan was er altijd ruimte voor om dat aan te geven in de training. Ja, mensen gingen daardoor echt in één keer ook los daarin. Ze dachten oh wat fijn dat je gewoon even gewoon ook kan vertellen dat het gewoon klote is.

Door dat te zeggen konden mensen ook weer verder met de training. Mensen konden daardoor ook groeien. Mensen waren het ook niet gewend om hun verhaal kwijt te kunnen.

Gerard

Ik moet denken ... in 't begin zei je van die ene dag, dat was vakantie in de week.

Mireille

Één dag feest.

Gerard

Feest en dat mensen met dit soort trainingen ook één dag uit hun leven mogen stappen, aan dat andere mogen ruiken…

Mireille

En mogen zijn wie je wil zijn. Ja ja dat dat zeg je ook inderdaad. Dat zoveel mensen die inderdaad in die training denken van 'hey, ik mag zijn wie ik ben.' Wat me het meest raakte tijdens die trainingen was dat mensen zeiden ik mag vandaag zijn wie ik ben. Dat ik kan zeggen wat ik wil en nu met respect. Gewoon ook gelijkwaardig kunnen zijn ook. Want de gelijkwaardigheid was ook een heel belangrijke belangrijke boodschap vanuit de LFB. Dat bijvoorbeeld de coach niet meer is dan jij, maar dat je samen bent, gelijkwaardige gesprekken hebt.

Gerard

Er was ook altijd een trucje dat je begon met ‘meneer’ en ‘mevrouw’.

Mireille

Ja of wat zegt U.

Gerard

Dan zag je mensen kijken, wat gebeurd hier nu, ik wordt ineens U genoemd. Maar dat is niet normaal hè? Nee, je wordt altijd maar getutoyeerd en boem pas.

Mireille

Maar ze begonnen wel te groeien. Is wel respect hoor. Normaal ben je die cliënt of zo, op die manier. Ja, maar oké, de persoon die ik mijn hoofd heb zitten. Daar heb ik echt zoveel respect voor, dat die gewoon staat voor waar ze staat. En heel mooi om te zeggen dat die persoon ook nu in volle zalen dingen gewoon vertelt. En voor een deel betaald wordt. Betaalde baan heeft toch? Er zijn natuurlijk zulke mooie vrouwen. Er zijn zulke mooie voorbeelden.

Gerard

En waar kwam ze vandaan? Vanuit een zorginstelling?

Mireille

Ja ze deed daar de soep. Koken, ze stond in een keukentje soep te roeren. Wij dachten echt van dit moet het toch niet zijn voor haar? Maar zij heeft zelf uiteindelijk ook stappen genomen. Ik kan me ook herinneren dat de coach zei 'dit is de persoon waar we toch iets mee gaan doen, want zij heeft meer dan in haar mars,' meer dan dat de zorginstelling dacht.

Gerard

Zoiets zie je dan?

Mireille

Hoe mooi is dat?

Gerard

Krijg je daar een zesde zintuig voor, dat je mensen ziet in termen van hun mogelijkheden? Je zegt van deze mevrouw dan je dat met de coach zei? Waar komt dat vandaan dat je dat weet op dat moment. Ruik je dat?

Mireille

Ik denk dat het vooral zien is. En je proeft de sfeer al als je ergens binnenkomt. Ja, en ik denk dat zij ook wel heel erg goed die zintuiglijk, goed daar inzicht in had. Dat die persoon nog zoveel meer in haar mars had. Ik denk dat je dat ruikt en dat proeft. Je kan zien dat er meer is, je kan het vaak ook wel zien aan mensen.

Gerard

Zij heeft zich dan geweldig ontwikkeld. Ja en voor een deel van de baan ja.

Wat ik nou zit te denken doet ik even naar jou als man, naar vrouw. Vroeger was de LFB een mannenclub. William Westveer, Alex Rigthold, Willem in t Veld, Heb je die nog gekend?

Mireille

Ja, die heb ik ook nog gekend. Dat waren krachtige ja, pittige mannen.

Gerard

Ja, en ik moet nu heel erg aan vrouwen denken, nu we over ontwikkeling bezig zijn. Als je aan ontwikkeling bezig bent, dat het meer naar die zachte kant toe gaat, meer naar het vertrouwen. Is het meer vrouwelijk geworden over de laatste tijd ?

Mireille

Zachtere kant is dat wat je bedoelt? Als ik terugkijk hebben we ook een andere periode gehad en dat was  vechten tegen, zo van heel zwart wit. Alle zorginstellingen waren niet positief in beeld. Alle instelling moesten sluiten. Ja maar hoe dan? Ik heb er ook aan meegewerkt en gezegt van het moet allemaal sluiten, maar waarom dan? Ja je moet er ook over nadenken. Hoe ga je dan naar de buitenwereld dit vertellen? Nu werken we inmiddels gelukkig toch weer samen met heel veel mensen in zorgorganisaties, wat juist heel veel mooie input gebracht heeft en heel veel kracht.

Gerard

Laten we dan dat maar naar de heden toe gaan. Hoe zien jouw dagen eruit tegenwoordig? Want je hebt drie verschillende werkplekken?

Mireille

Maandag werk ik voor de Academische werkplaats als onderzoeker en dat is in Tilburg. Daar zijn sinds een paar jaar, dus sinds de Participatiewet, twee ervaringsdeskundigen gekomen als co-onderzoekers. Sinds 2015 zijn er 2 dus onderzoekers met een beperking gekomen. Sinds die tijd ben ik co-onderzoeker. Er wordt onderzoek gedaan naar de kwaliteit van leven van mensen met een beperking maar ook samengewerkt met zorganisaties. We hebben ook bijvoorbeeld ‘Samen naar de top’ onderzocht. Dat is een 'voor en door' training die zich sterk maakt voor mensen met een beperking.

Gerard

Dus de mensen zelf geven de training.

Mireille

Die wordt door hen zelf gegeven inderdaad. Op die manier wordt dus gekeken naar wat doet die training voor mensen? Nou dat blijkt dus achteraf dat het heel veel effect heeft, dat mensen daardoor ook gaan groeien en meer de ontwikkelingen zien, zonnig.

Gerard

Zonnig, staan mensen dan positiever in het leven?

Mireille

Positief in het leven, maar ook dat zorgorganisaties ook wat positiever naar mensen kijken. Dat er meer naar talenten wordt gekeken naar mensen hun talenten.

Gerard

Ja, dat is in Tilburg.

Mireille

En daar doe ik dus onderzoek. Ik maak er niet alleen vragenlijsten, maar  ben ook betrokken bij alle fasen van onderzoek. Dus het is een heel traject. Het is niet alleen vragenlijsten maken, maar ik heb bij dit onderzoek ook mijn auteursrechten gekregen omdat ik ook aan een artikel heb meegewerkt.

En dat is maandag en woensdag . Dinsdag en donderdag werk ik voor Vilans.

Gerard

Daar zitten we nu voor dit interview, waarvoor dank Vilans.

Mireille

Daar werk ik dus ook aan diverse projecten, al vijftien jaar over ervaringskennis. Om mensen bewust te maken dat ervaringskennis van iedereen is. Dat is intern bij Vilans maar ook extern naar de buitenwereld, dat er meer is. Dat je praktijk nodig hebt om je werk goed te kunnen doen. Niet alleen maar voor de professionals, maar het is ook belangrijk dat de praktijk goed aansluit bij mensen waarmee je te maken hebt. Ja. weet je, ik doe heel veel diverse dingen, ben interviewer. Ik doe ook onderzoek. Ik doe een podcast met de directeur Lia over verschillende onderwerpen.

Zo sta ik in één keer weer binnenkort op een Webinar, ben ik host met iemand samen. Het zijn heel veel mooie dingen waar ik echt steeds blijer van wordt. Dat is ook een heel proces geweest.

Gerard

Dan blijft het nog even de vrijdag over.

Mireille

De vrijdag werk ik ik al een paar jaar bij communicatie bij de LFB, en dat is hartstikke leuk. Ja, daar mee werken aan een blad, LFB magazine, vier keer per jaar. Verhalen verzamelen met elkaar en zo ook diverse dingetjes, ja ja, eigenlijk talloze dingetjes.

Het is echt een week volle week. Goed vol zou ik zo zeggen. Maar met heel veel plezier.

Gerard

Wat wil je de komende jaren nog doen , wat wil je bereiken, hoe oud ben je?

Mireille

Ik word dit jaar 55.

Gerard

Oh, dan moet je nog dertien jaar werken.

Mireille

Ik zou vooral, waar mijn hart ligt is vaak toch wel in onderzoek. Interviewer zijn, een beetje meer mediawerk, want dat doe ik ook steeds meer.

Gerard

Heb je heb je nog t contact trouwens met Henriëtte ? Want die doet ook onderzoek (Henriette Santvoort).

Mireille

Nee, daar heb ik ja wel op een afstand heb ik contact. Ze werkt nu ook bij de Hogeschool Utrecht. Klopt, maar nu ben ik even de draad kwijt.

Gerard

We hadden het over je plannen voor de komende jaren…

Mireille

Nou ik vind het heel interessant om te onderzoek te doen. Ik ben heel nieuwsgierig naar verhalen van mensen. Wat drijft mensen nou? Ik vind het heel leuk om met media werk nog meer te gaan doen. Ik ga sowieso waarschijnlijk binnen Vilans met video ook wat meer dingen doen. Ik ben nu ook al razende reporter.

Dan word ik gevraagd voor een opdracht binnen een organisatie om daar over een onderwerp, bijvoorbeeld over de kracht van kleding,  bijvoorbeeld. Dan mensen kleding keuzes kunnen maken die bij hen passen. Ik vind taal ook heel erg leuk. Ja ik heb al een balletje opgegooid bij iemand, maar ik kan er nog niet helemaal over uit gaan spreken. Maar er moet eerst mogelijkheden zijn voor mij. Ja, daar ben ik wel op zoek nog, want ik denk wel dat ik dat nog wel zou willen. Door wil gaan ontwikkelen.

Gerard

Je hebt een ontwikkeling mee gemaakt. We zijn begonnen bij de sociale werkplaats. We zijn nog eerder begonnen. Wow, waar je nu staat.

Mireille

Ja klopt.

Gerard

Je bent natuurlijk een beetje een boegbeeld aan het worden. Toch?

Mireille

Ja, je zegt al boegbeeld. Ik zie het als eigenlijk ... ja ik zie het ook wel zo inderdaad. Maar ik zie het ook als: ik vind het ook leuk om andere mensen daarmee te inspireren. Maar ook dat ik zie dat dat er ook niet alleen één Mireille is. Ik heb de hoop dat er meer Mireilles zijn. Dat het ook zorgt dat andere mensen zich ontwikkelen  zodat zij ook kansen krijgen, dat je iets kunt creëren voor mensen.

Gerard

Na al die jaren ben je daar nu aangekomen. Dat je ook bij jezelf ziet ik heb nog dingen die nog kunnen gaan bloeien, die d'r nog bij mij in zitten, die nog niet ‘in het licht staan’?

Mireille

Ik geloof echt dat er voor heel veel mensen nog veel meer is. Er zijn gewoon veel meer kansen en keuzes. Ik bedoel het zou mooi zijn als we over vijf, over dertien jaar nou ja, ik hoop dat het binnenkort normaler gaat zijn dat mensen kansen krijgen.

Gerard

Want hoe is dat? Hoe vind jij dat nu in de maatschappij tegen mensen met beperking wordt aangekeken?

Mireille

Ik denk dat er mooie bewegingen zijn. Dat we als LFB sowieso mooie voorbeelden kunnen benoemen, en dat we een hele mooie emancipatiebeweging hebben met z'n allen. Maar ik denk dat, het kan altijd beter, dat er nog te zwart wit tegen aan wordt gekeken. Ik denk dat het gewoon veel positiever kan. En tuurlijk zijn er mooie en positieve initiatieven. En we hebben het ook wel eens over gehad hè. Ik denk wel, ik vind dat dat we nog vriendelijker moeten zijn met naar elkaar. In het algemeen. Ja.

Gerard

Dan gaan we even achterover zitten, wel niet te ver van de microfoon, en dan kijken we even naar de maatschappij en de politiek. Want er is natuurlijk een hele hoop aan de hand. Denk je dat die dingen gaan lukken die je wil of juist gaan lukken die je wilt? Hoe kijk je tegen de nabije toekomst aan?

Mireille

Ik vind het ook wel zorgelijk als het algemeen gaat over de ontwikkelingen. Als het over mensen gaat, soms simpele dingen. Voorbeeld ik las vanochtend een berichtje dat er een organisatie is, een zorgorganisatie die stopt met ondersteuning via de WMO aan mensen die het nodig hebben. Dan vind ik dat wel heel zorgelijk. Waar blijven deze mensen dan? Ik moet zeggen daar ben ik ook één van. Ja, ik doe het nu met vrijwilligers en vrijwillig. Ik heb het geluk dat ik me heb kunnen ontwikkelen.

Gerard

Je hebt verder wel een betaalde baan.

Mireille

En ik heb wel een betaalde baan, maar ik heb het geluk dat….

Gerard

Je bent wel één van de weinige denk ik of niet…?

Mireille

Die een betaalde baan heeft?. Ik denk dat er niet zo heel veel zijn die een betaalde baan hebben, maar ik vind, als het over toekomst gaat, vind ik het zorgelijk dat mensen op straat komen die het thuis heel hard nodig hebben, en die de LFB niet eens kennen. Als die de LFB zouden kennen, en zich wel hebben kunnen ontwikkelen, dan is het mooi, dan is het meegenomen. Als ik niet zelf had gekund, dan had ik mijn zaakjes niet op orde. Nu ja.

Gerard

Ja, het is een kans geweest..

Mireille

Geleerd te hebben om dingen om zelfstandig te zijn. Eigen regie te pakken.

Gerard

Je maakt een nieuwsbrief, dus je bent ook bezig met de media. Heb jij nog een idee over hoe mensen met een beperking in beeld komen? Op dit moment, is daar verbetering in gekomen? Worden ze nog telkens neergezet als zielig of als…?

Mireille

Nou ja, ik vind dat ze dat wat je zegt hoor je wel vaker ja. Maar als je kijkt naar het beeld. Ik denk dat we wel als wij even als LFB zijnde misschien dat mensen op die manier wel weer goed positief worden gezien, want we worden steeds meer gevraagd. Maar ik denk als het over de politiek gaat is het zorgelijk denk ik. Het VN verdrag: ik denk dat het wel zorgelijk is hoe het nu staat, terwijl er dingen getekend zijn. Ik vind het sowieso wel zorgelijk, de politiek ja.

Gerard

Ik laat jou de kolen niet uit vuur halen. We constateren nu samen dat het zorgelijk is. Laatste woorden aan jou; we hebben een gesprek gehad en ik heb bepaalde dingen gevraagd. Misschien heb ik bepaalde dingen niet gevraagd waarvan jij denkt van die vind ik toch best belangrijk, die wil ik nog even zeggen.

Mireille

Nee, weet je, ik vond het sowieso een fijn gesprek Gerard. Ik denk dat het alleen heel fijn is dat mensen over een paar jaar, misschien over dertig jaar inderdaad de boodschap die we hebben met z'n drieën Ja. En dat we als LFB nog blijven bestaan. Ja, het is wel heel jammer dat de LFB moet, dat je altijd moet blijven bestaan.

Gerard

Dat de LFB nodig blijft?

Mireille

Ja, maar ik hoop gewoon dat wij straks, dat in de komende jaren steeds meer mensen met een betaalde baan en kansen kunnen krijgen. Ja, want ik denk dat het wel heel mooi zou kunnen zijn als er minder mensen op een Sociale Werkplaats werken. Ja, ja, dat zou mijn boodschap zijn.

Gerard

Mireille, heel hartelijk bedankt voor dit gesprek.

Mireille

Graag gedaan.

--------------------------------