Podcast "Achter de beperking" - aflevering 19 - Ellis Jongerius over de LFB tussen 2015 en 2025 over bezuinigingen overleven vanuit kracht

De LFB, de landelijke belangenorganisatie dóór en vóór mensen met een verstandelijke beperking, bestaat 30 jaar.
In 3 gesprekken kijken we terug en vooruit. Het derde gesprek is met Ellis Jongerius, directeur. Ellis praat over persoonlijke ontwikkeling en die van de LFB. En over het overleven van bezuinigingen en sterker worden door naar jezelf te kijken en vanuit kracht met anderen samen te werken in de periode 2015 en 2025.

In het gesprek wordt veel besproken, daarom staat hieronder ook een verslag met links naar meer informatie.

Klik op de knop Lees transcript van de podcast als je liever leest dan luistert!

Transcript Podcast

 

Gerard

Goeiedag, Ellis.

Ellis

Goeiedag Gerard.

Gerard

Laat ik jou kort voorstellen en dan doe je de rest zelf. Jij bent van de LFB, de Landelijke Federatie Belangenverenigingen en je bent sinds wanneer de directeur...?

Ellis

Sinds 2020, nu vijf jaar.

Gerard

Over jezelf. Je bent van 1985?

Ellis

20 oktober word ik 40.

Gerard

En je bent hoe lang bij de LFB?

Ellis

Ik ben 18 jaar bij de LFB. Ik ben half 2007 begonnen op de Maliebaan als stagiair. Naast Henriëtte, toen nog directiesecretaresse bij Connie en William. Aan het eind van 2007 naar Ineke (Ineke Wolters, coach steunpunt Baarn) vertrokken, naar Steunpunt Baarn om trainingen te gaan geven.

Gerard

Ja Henriëtte is later ook nog onderzoekster geworden. Die had een heel groot PC scherm waar ze op werkte als secretaresse. Wat heb jij in het begin bij de LFB als stagiaire gedaan?

Ellis

In het begin vaak notuleren bij de vele vergaderingen die er toen waren, die Conny en William hadden, bij gesprekken.

Gerard

Conny en William. Even voor de duidelijkheid William Westveer en Conny Kooijman dat waren de eerste directeuren. Conny zat in de eerste uitzending,  en want we doen een serie van 3 gesprekken over de geschiedenis van de LFB.

Hoe kwam je bij de LFB terecht eigenlijk? Had je er van gehoord of gezien?

Ellis

Nee, ik had er eigenlijk niet van gehoord. Ik was van het ROC afgegaan. Ik had een diploma voor administratief medewerker Niveau 1. En toen ging ik met een jobcoach op zoek. Eigenlijk omdat ik toch wat met m'n administratie diploma wilde doen. Toen ben ik met een jobcoach op zoek gegaan naar een functie voor administratief medewerker.

En dat was best moeilijk omdat in die periode net alles digitaal werd. Dus toen was er niet veel meer van dat soort werk - post sorteren, brieven doen. Uiteindelijk ben ik met de laatste zoektocht toch bij de LFB terechtgekomen.

Gerard

Oké, dus je had ROC gedaan ja. Daarna zei je UW.

Ellis

Dat was de UW de sociale werkplaats waar ik 8 jaar heb gewerkt in allerlei soorten werk. Dus van verpakken tot post sorteren. Post lopen heb ik ook nog gedaan. Sealen, batterijen verpakken. Dus heel veel verschillende werkzaamheden.

Gerard

Dat beviel na 8 jaar niet en dan ben je gaan zoeken en uiteindelijk ben je… .

Ellis

Ja toen ik stage ging lopen bij de LFB wist ik helemaal niet wat het was. En ik was nog heel jong timide en teer ... Ik dacht van nou ja, gaat het wel goed? En op de Maliebaan bleek toch niet echt mijn plek te zijn.

Gerard

Die teerheid, was het te weinig zelfvertrouwen? Hoe moet ik dat zien?

Ellis

Ja, ik was ook een beetje schichtig. Niet wetend van wat er op me afkwam. Dus onzekerheid speelde toen ook wel een rol. Ik had natuurlijk niet zo'n ... in een veilige haven had ik soms het hoogste woord, maar meestal was ik heel rustig. Het eerste dat kwam eigenlijk heel zelden voor en dat is door de LFB wel versterkt. Dat ik nu mijn eigen mening durf te roepen dat ik voor mijzelf  durf op te komen. Ja, en dat was toen nog lang niet zo.

Gerard

Hoe lang ben je in Utrecht geweest [in die eerste periode]? Dat was toen nog op de Maliebaan hè ( Maliebaan 65, in het gebouw van de Federatie van Ouderverenigingen)?

Ellis

Ja, ik denk dat ik daar een klein half jaartje gedraaid heb.

Gerard

Er waren toen al steunpunten, ook bij Ineke Wolters samen met, in Baarn hoe heet ie ook al weer, hij is inmiddels overleden ...

Ellis

Wil, Wil Hooijmans zat daar en Arnold Berkhout . Toen zijn we eigenlijk, is Ineke door de jaren heen, samen met Hetty (Hetty Desjant coach) die kwam er ook bij.

En toen kwam echt een hele spannende tijd voor de LFB, want onze subsidie ging afgebouwd worden. Eindelijk deed Ineke al cursussen en trainingen, maar toen werd dat nog belangrijker om onze kwaliteiten in de markt te zetten.

Toen onze subsidie werd afgebouwd, toen zijn we als LFB gaan brainstormen. Waar zijn we nou goed in in 2015. We verdienden toen al een klein beetje met het aanbieden van trainingen en workshops. En dat zijn we eigenlijk toen verder gaan ontwikkelen om ...

Gerard

Wat waren dat eigenlijk? Wat moet ik me daarbij voorstellen bij die opleiding . Wat was het belangrijkste dat de mensen leerden?

Ellis

Het belangrijkste was, we deden dat veel bij zorgaanbieders, ervaringsdeskundigen opleiden dus.
Dat mensen hun levensverhaal vertellen. Je leerde mensen hoe ze voor zichzelf op kunnen komen. Je leerde over omgaan met eigen emoties. Je leerde hoe je kan samenwerken, je kwaliteiten en valkuilen, dus daarin heel erg over je eigen talent en je eigenschappen.

Eigenwaarde. Het was vooral dat mensen groeide en dat de zorgaanbieders zagen van hey, hier hebben we wat aan binnen onze branche. Ja, want wij werkten voor de mensen waar het om gaat. En zo is dat eigenlijk. 

Gerard

Het ging  er ook om dat mensen meer naar zichzelf gingen kijken..?

Ellis

Sterker worden, zekerder worden.

Gerard

Toen jij eerder bij de LFB terecht kwam, wat wist je [toen] eigenlijk van de LFB?

Ellis

Weinig. Toen ik kwam waren William en Conny nog net allebei directeur. En ja, ik, ik wist niet zoveel.

Ik kreeg later wel meer beeld doordat ik meeging naar bijeenkomsten. Dat was allemaal spannend voor mij. Eerst dat heel veel reizen wat ik niet gewend was. Normaal had ik alleen de fiets van deur tot deur. Bij de LFB heb ik ook een hoop leren reizen. Er was o.a. het  Fier Bussum daar hadden we “De stap vooruit” met een hele hoop oud LFB-ers die nu niet meer bij ons zijn aangesloten. Dat was een soort tweedaagse in de Liniehutten met gedichten schrijven. Die plek was een soort Spelderholt eigenlijk, daar is het een beetje  mee vergelijken.

Gerard

Daar kwam je weer de oude LFBers tegen. Wat waren dat voor mensen, ook vooral mannen. Nou ja, Conny was dan maar voor de rest?

Ellis

Ja toch wel mannen en vrouwen hoor. Wilma van Es, Stans Kroon, Guus van den Dungen, Raymond. Willy Bennink als coach. Van Doetinchem. En Lian ( Lian Nuyten) uit Goes. Het waren volgens mij hele andere tijden dan nu, nu hebben we veel meer Sterk Plaatsen en zijn we het ook anders gaan noemen.

Gerard

Kun je een beetje omschrijven hoe de LFB er nu uitziet?

Ellis

Ja, nu, eigenlijk zijn we een aantal jaar geleden groter geworden. 

Via het programma “Volwaardig leven” hebben we ook uh het programma “Sterk in Onderwijs” kunnen opstarten.

Gerard

Die zijn  van het ministerie van VWS?.

Ellis

Ja, van VWS hebben we de kans gekregen om dat op te starten. Het s eigenlijk opgestart door’ Noorden’ (LFB Wolvega).  Frank Dijkstra samen met Rietje Oomen  voach bij LFB Noord) waren  daar al mee begonnen in Leeuwarden. Frank had het eerste initiatief om een Sterkplaats binnen een school te vestigen. Dus dat ervaringsdeskundigen lesgeven aan de toekomstige professional van morgen.

Door “Sterk in Onderwijs” kregen we de kans om nog meer stageplaatsen op te zetten. Daarna zijn we uitgegroeid tot twaalf Sterkplaatsen in het land, waarvan 11 op een school. Alleen Wolvega nog niet, die is nog op een andere plek. En één provincie daar zitten we nog niet, dat is Brabant. We hebben even pas op de plaats gemaakt. Ook omdat we zagen als LFB hey, wij moeten ons eigen broek ophouden. Dus wij kunnen wel ’huge’ (=groot) worden, maar kunnen we dat ook aan qua capaciteit? Je kan wel net zo groot worden als Shell of Philips, maar moet je dat ook aankunnen zeg maar.

Gerard

Ik pak het even een paar jaar terug, het is begonnen met 4 steunpunten. Wolvega, je had het net al heel eventjes over Baarn, dan ben jij terechtgekomen met Arnold?  Dan had je ook nog Willy Bennink?

Ellis

In Doetinchem ...

Gerard

En dan had je Goes ...

Ellis

Bergen op Zoom.

Gerard

Ja, daar zat Mirjam Braspenning en Lian.

Gerard

Daar zijn uiteindelijk contacten ontstaan met scholen?

Ellis

Nou ja eigenlijk vanuit de steunpunten die er een hele tijd zijn geweest. Doordat we ons eigen geld moesten gaan verdienen gingen we ook veel meer samenwerken met VWS, met het ministerie en uiteindelijk met die programma's. Daardoor zijn de Sterkplaatsen er meer gekomen. En omdat wij STERK een heel mooi woord vinden, de LFB doet alles met STERK en omdat wij ook al zo lang bestaan, 30 jaar. Wij versterken de mensen heel erg, dus daarmee is het ook heel toepasselijk om dat zo te noemen.

Gerard

Jij kwam als een klein, hoe noem je het ook al weer, Een beetje bangig, beetje.. .

Ellis

Ja, een beetje schichtig.

Gerard

Ja, dat was het woord. Uiteindelijk kwam je binnen in de tijd van de vakbond. Mannen met de zware Van Nelle shag die overal tegenaan schopte. Ja, en we zijn inmiddels pak hem beet 25 jaar verder. Wat is er veranderd?

Ellis

Nou ja, daarin is natuurlijk ook je kijk veranderd. In die tijd zag ik dat ook gebeuren. We dachten, we kunnen overal wel tegenaan blijven schoppen. Maar je hebt elkaar eigenlijk heel hard nodig. Dus waarom kiezen we niet voor samenwerking? Toen ik in de begin jaren bij de LFB kwam, was het werken met zorgaanbieders nog helemaal niet zo in.

Gerard

Ik hoor mensen nog zeggen 25 jaar geleden 'Je gaat toch niet samenwerken met de vijand?'

Ellis

Toen werd dat ook een beetje zo gezien. Maar gelukkig is dat allemaal veranderd en werken we juist nu heel goed samen. Zorgaanbieders onarmen juist de kracht, de deskundigheid en de stem van de mensen zelf.

Gerard

Dat is voor jouw gevoel wel een succes?

Ellis

Ja zeker is dat is een succes geworden omdat dat is waar je het voor doet. Dat is ook waar de LFB voor staat. Ik vind als je dat op je gevel schrijft van “wij komen op voor de belangen en wij versterken mensen met een beperking om mee te kunnen doen”, dan is dat heel fijn dat het op die manier veranderd is naar samenwerking, in plaats van alleen maar tegen elkaar aanschoppen.

Gerard

Hoe ziet dat er uit voor de mensen waarmee je werkt? Dus de bewoners zal ik maar zeggen van de zorgaanbieders?

Ellis

Nou ja, het is het veel meer vanuit de mensen zelf, dus niet meer van bovenaf. Vroeger hadden we heel veel mensen om ons heen, had ik ook mensen om me heen, die het allemaal voor mij wisten en die regelden. Er was veel meer betutteling en je had eigenlijk weinig eigen regie. Nu zie je juist dat mensen zelf eigen regie en initiatief nemen. Dat ze zelf aangeven wat ze willen leren, of ze mee willen doen aan een training, of ze ervaringsdeskundige willen worden. En dat vind ik een hele fijne ontwikkeling.

Gerard

Want hoe gaat het dan als de LFB naar een zorgaanbieder gaat? Dan heb je cursussen van hoeveel mensen?

Ellis

Nou ja, 8 mensen , de groep is soms groter, soms wat kleiner, 12 maximaal. Soms als we een hele grote groep hebben, 15. Dat is dan echt wel maximaal. Waar het om gaat is dat wij als LFB niet komen vertellen hoe het moet, want wij hebben niet alle wijsheid in pacht. Dat hebben de mensen zelf. Het gaat om de ontwikkeling, het gaat om de thema's waarin zij zich gesterkt voelen, waar ze zich gehoord in voelen, en dat ze zelf aan kunnen geven wat zij nodig hebben.

Gerard

Dat doe je in een cursus van 8 keer of 10 keer?

Ellis

12 keer.

Gerard

Als we bij de begin beginnen: waar komen die mensen bij de zorgaanbieder vandaan? Komen die van de zorgaanbieders of ga je als LFB een advertentie plaatsen?

Ellis

Nee, meestal is het veel meer een intake gesprek. Dan willen we van de zorgaanbieder ook weten van 'Hoe gaan jullie dit borgen?' Want je had in het verleden, dat is ook gebeurd, dat we vaak als een soort excuustruus neergezet werden. Wij willen dat de borging er is, dat mensen wat met hun talent kunnen doen, en niet dat er een mooi diploma ligt voor in een la en dat was het dan.

Maar dat mensen juist zorgaanbieders gaan versterken bij het helpen bij gesprekken van nieuwe medewerkers. Anderen kunnen vertellen die nieuw in de zorg komen van: hoe kan ik nou omgaan met de moeilijke dingen in het leven voor mezelf en voor anderen. Dus dat geeft zo'n 'boost' denk ik. Of dat geeft zoveel trots dat ze daarmee anderen kunnen helpen. En dat is gelukkig wat nu veel met hen gebeurt.

Gerard

Het heeft heel erg te maken, waar het in de pauze even over hadden, met de cursus en naar jezelf kijken. Je had het over Lourdes en de beperking...

Ellis

Nou ja d'r zijn wel eens mensen, een hoop mensen, die denken als ik naar Lourdes ga, dan verdwijnen al mijn kwalen of al mijn beperkingen. En met alle respect zeg ik altijd, mensen moeten doen waar ze in geloven, maar ik ben blij dat er nu een andere kant is. Dat je wel eerlijk bent over de beperking. De beperkingen die ik heb, een licht autistische stoornis en een lichte verstandelijke beperking, die gaan niet over, die zijn levenslang levensbreed. Dat hoort bij mij en dat is ook niet erg. Maar ik moet het wel serieus nemen en door die kracht juist in te zetten. Ik merk ook dat wij als LFB veel serieuzer meedoen.

Gerard

Ja, want als vroeger de jongens, de mannen met de zware shag die schopten vooral overal tegen aan. Toen ik het er over had zat er bij jou een beetje irritatie….

Ellis

Ik vind, dan denk ik, 'wat heb je daar nou aan?' Mensen met een beperking willen serieus meedoen. Zeker in de tijd van nu Gerard. Dan hebben alle mensen met een beperking de mond vol van inclusie en allerlei mooie tranentrekkers ‘van ik kan dit en ik kan zus’, maar daar hoort ook gedrag bij.

Daar hoort ook acceptatie bij en daar hoort bij dat je soms moet zeggen ik weet het even niet meer, help me maar even, want dit is niet zo handig. En ja als je dat niet gaat doen dan denk ik, ja als je het van een ander wel verwacht. Als ik het van jou wel verwacht Gerard en ik kan het zelf al niet eens, hoe serieus kom je dan nog over? Nu probeer ik dat ook tegen de mensen te zeggen. Niet vanuit wijsheid, maar omdat ik wil dat ze ook echt mee gaan doen. Als ze zichzelf serieus nemen gaan de ander hen ook serieus nemen.

Gerard

Dat is één stuk van jouw taak, je bent bezig met de mensen. Een andere belangrijk stuk als directeur is dat je veel in het beleid zit. Je zit ook veel met 'hotemetoten', de mensen die de baas zijn, aan tafel. Dan kun je het verwijt krijgen: ja maar je wordt ook daar gebruikt als je excuustruus.

Ellis

Nou ik ben nu vijf jaar directeur en ik zit regelmatig met Joost Bloemendaal.

Gerard

Joost is de manager.

Ellis

Ja, die is nu naast mij ook directeur, we zijn samen directeur. Ja, we hebben een tweekoppige directie. Ook omdat we samen verantwoordelijk zijn voor onze organisatie.

Gerard

Dat is ook nieuw hè? Ja, Joost heeft wel beperkingen maar…..

Ellis

…geen verstandelijke.

Gerard

Dat is een grapje naar Joost toe. Sorry. Maar jullie met een tweekoppige directie, dat is al een mengvorm, dat wist ik eigenlijk helemaal niet..

Ellis

Ja, dat is nu. We worden steeds meer door VWS gevonden om aan beleidstafels deel te nemen en daarmee de positie van de LFB vast te houden. Want we moeten ook doen wat op onze gevel staat en dat is opkomen voor mensen. Dat wll niet zeggen dat de LPF alles oplost, want zo zaligmakend zijn wij niet. Maar wij worden echt wel serieus aan tafel gevraagd en ik heb echt wel het idee, en ik hoor het ook om mij heen, ik vraag dat ook aan mensen om mij heen, dat wij wel een serieuze partij zijn en dat is wel heel fijn. Dus ik voel me zeker geen excuustruus en dat laten wij ook niet toe. Bij de LFB zitten altijd de mensen erbij waarom het gaat. En dat is want we zijn niet voor niets “door en voor -organisatie”.

Gerard

De LFB was aanvankelijk voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Wat kunnen jullie doen in de samenwerking voor die andere groepen die niet mondig zijn. Heb je dan ook partners waarmee je daar specifiek iets mee kunt doen?

Ellis

Nou ja, we zijn wel heel erg in overleg met zoveel partijen, met een IiederIn, met een Mind, met een JoinUs voor jongeren. Met alle zorgaanbieders die ook veel verschillende mensen en..

Het gaat bij ons juist om de kracht van mensen en niet allemaal wat mensen allemaal hebben, want dat weten wij ook niet altijd en dat hoefen ze ons ook niet altijd te zeggen, daar gaat het niet om. Maar als jij je gesteund voelt door de LFB en je vindt belangrijk dat wij voor jou opkomen, dan hoop ik dat wij ik in het mooie positie zijn om een lans te breken voor eigenlijk alle mensen die soms even wat dingen extra nodig hebben in hun leven, aan hulp of een vorm van ondersteuning.

Gerard

Wat zijn de onderwerpen die nu voor de LFB belangrijk zijn. Want we gaan ook een klein beetje kijken naar de toekomst. Wat zijn zo de onderwerpen, als je de komende vijf jaar vooruit kijkt, de belangrijkste dingen waar jullie aan willen gaan werken?

Ellis

Nou we hebben het al gezien in coronatijd. Dat was een hele nare tijd voor mensen, 2020 was geen sjiek jaar, dat merkten we toen ook met de QR code. Dus digivaardigheid vinden we nu belangrijk in de wereld van technologie de overhand nemen. We vinden het belangrijk om, en ook dat het recht dat doet, mensen te beschermen tegen AI,  chat GPT. Dat niet alles zomaar geloofwaardig over je heen moet komen.

We zijn ook op aan het komen voor mensen als ze minder ondersteund worden. Hoe kunnen zij zichzelf genoeg beschermen tegen dingen die op de loer liggen? Zoals gokverslaving of alcoholverslaving. Ja dat daar komen we dan ook voor op.

Gerard

Mensen worden minder ondersteund. We lezen allemaal de krant. Ze staan er vaker alleen en er  is steeds minder personeel. Er zijn sommige instellingen die zelfs al bang zijn dat ze over vijf jaar geen dagbesteding meer kunnen aanbieden. Hoe ga je daar mee om? Hoe kijk je daar tegen aan?

Ellis

We hebben daar natuurlijk met heel veel partijen gesprekken over. Het is ook afhankelijk hoe de komende maanden worden. Heel spannend, want mensen gaan weer weer opnieuw naar de stembus. Ja, zoals gewoonlijk dus er komt weer een nieuw kabinet dat z'n licht op dingen gaat schijnen. Er komt in elk geval weinig geld voor de zorg omdat er heel veel naar defensie gaat.

Dat weten we nu eenmaal. Dus dat kan je lang of kort over praten, maar dat is wat gaat gebeuren. Dus ja, de zorgaanbieders zoeken elkaar ook veel meer op om elkaar te versterken.

Gerard

Samenwerking?

Ellis

Ja, samenwerken. We zijn echt aan het kijken;  kunnen juist ervaringsdeskundigen helpen waar nodig. En ik zeg niet dat die hè, dat dat doe ik zelf ook niet, dat ik de professional uit ga hangen, want dat wordt ik niet. Ik blijf gewoon Ellis. Maar ervaringsdeskundigheid kan denk ik zeker een hele mooie toegevoegde waarde zijn.

Gerard

Wat zijn taken waarvan je denkt van daar kun je ervaringskundigen meer inzetten?

Ellis

Nu gebeurt nog veel meer in een soort mannetje van alles. Even een praatje, meehelpen op dagbesteding om even op te starten, om het iedereen naar de zin te maken. Dus vooral in het sociale aspect en soms ook even extra handjes, bijvoorbeeld wat klusjes te doen.

Gerard

Vind je dat ervaringskundigen ook ingezet kunnen worden in de zorg?

Ellis

Zeker ondersteuning ook, zeker. Soms bij dagbesteding. Dat wordt ook zeker gedaan om mensen van de ene plek naar de andere te brengen. Of om mee te lopen, of ook soms eens een vaatwasser in- en uit te ruimen, of koffie te serveren. We hebben nu ook opleidingen van hulp. Nou ja, om te helpen met een appartement huis of kamer.
Om die een beetje netjes en schoon te houden. Dus daar liggen heel veel mogelijkheden.

Gerard

Moeilijke vraag. Ik kom even terug op de ouwe vakbondsman met de zware shag. Die zeiden op het moment dat wij meedoen, dan willen wij ook dat de zorg verandert, dat het systeem verandert dat niet alles hetzelfde blijft, maar dat wij bijvoorbeeld ook meer inspraak hebben. Wij willen dat er echt met ons geluisterd wordt. Wij willen bijvoorbeeld ook betaald worden. Zijn dat dingen die dan van de agenda af zijn?

Ellis

Mmm, nee, niet altijd. Soms, soms. Het systeem kunnen we natuurlijk niet gelijk veranderen. En er zijn ook een hoop mensen die zeggen: ik vind een betaald werk gelijk te spannend omdat mijn mensen ook geleerd hebben. En net zoals dat ik geleerd heb, als ik in loondienst ben, dan wordt er wel wat van me verwacht. Dan kan ik niet continu nu gaan lopen piepen of zelf de excuustruus uithangen van ja sorry man, ik heb een beperking.

Dan wordt er wel even iets anders verwacht. En mensen kunnen ook op een hele mooie manier.. Dus het gaat niet om beter of slechter. Want ook als jij met behoud van uitkering of beschut je werk kan doen, dat is ook werk. En we zien allemaal mogelijkheden die open staan.  En wat jij bedoelt Gerard, met we willen serieus meedoen.

Gerard

Vroeger had je…. em

Ellis

Meer inspraak, meedoen, Gerard maar dat ligt eraan op de manier waarop..

Gerard

Nou ja zeg dan maar…

Ellis

De manier waarop is samen inspraak. Als wij niet willen dat we alleen maar van bovenaf inspraak hebben, van dat mij teveel wordt gezegd wat ik in mijn leven allemaal wel en niet moet doen. Dan moet ik dat ook niet bij anderen doen. Dus dan is samen inspraak is fijner.  Dat ik alles ga bepalen, want zo is het ook niet.

Gerard

Jij zei straks van ik ben van het harmoniemodel. Ik kom natuurlijk, inmiddels met pensioen, was een van die mannen met de zware shag. Ik was meer van de conflictmodel hè, tegen het systeem in, veranderen. We noemden dat vroeger empowerment. Is dat nog een term?

Ellis

Jazeker, die is er nog wel. En je mag best wel je standpunt duidelijk maken. Je hoeft het niet altijd eens te zijn, alleen de manier waarop. Als dat gaat met verwijten of er tegenaan lopen schoppen bereik je veel minder dan dat je kan kijken van: ik ben het ergens niet mee eens, hoe kunnen we dit oplossen?

Maar Gerard, nog even over VWS. Soms is er de waan van de dag  binnen organisaties. Kijk, de ervaringsdeskundigheid heeft nog wel een puntje om serieus mee te kunnen doen. En dat zeiden ze vroeger ook al. Dat we de stukken op tijd willen hebben, dat we ons goed kunnen voorbereiden, dat we echt goed weten waarover we praten, waarover we mogen meedenken of een verhaal mogen houden?

En dat is nog wel een punt. In onze snelle, dynamische maatschappij is dat nog wel een aandachtspunt voor iedereen. Want dat is te moeilijk.

Gerard

Dan denk ik aan toen we hier binnenkwamen. Jij zei, ik hoop dat het goed gaat, want ik heb nog zoveel te doen vandaag. Dus drukdrukdruk. Heb je genoeg tijd? Krijg je genoeg tijd, komen de stukken op tijd, extra lang vooraf zodat je rustig kunt voorbereiden? En wordt die informatie ook op een manier gegeven die je begrijpt? Daar is natuurlijk al veel in verbeterd maar tijd en ruimte blijft natuurlijk een probleem?

Ellis

Ja, we geven het ook wel altijd aan. Daarom ben ik ook blij dat de LFB nu een tweekoppige directie heeft. Want dan kan ik met Joost veel meer sparren. Wat hij niet weet of ik weet. En wat ik niet weet, dat weet hij. En ik denk ook dat dat het soms heel grappig is.

Door de cursussen die de LFB geeft. Bijvoorbeeld Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Dat sommige mensen inzien dat ze   stukken zelf niet eens begrijpen, ze zelf eerst ook zes keer moeten lezen. Dat is ook bij mensen die een inboedelverzekering moeten afsluiten. Nou got-o-got wat een probleem. En dan heb je het over Inclusie en meedoen. Dan hebben wij daar een stem in, en dan denken mensen; oh ja, als wij voor veel burgers schrijven, dan moeten we ook daarmee aan de slag.

Gerard

Het gaat dus heel erg om de manier waarop je dingen doet. Jij vindt dat je gewoon daardoor op een rustige en gelijkmatige manier, ja ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen, meer bereikt..

Ellis

Ja, meer bereikt door aan te geven wat je nodig hebt en niet te denken van; oh ik heb alleen last van mijn kleine teen. Nee ik wil de stukken van VWS het liefst zo snel mogelijk. Of ik wil verzekeraars of politici iets duidelijk maken. Jullie programma's moeten duidelijker want onze mensen weten bij god niet wat er nou staat. Ik vind dan, als we het echt hebben over meedoen, als we mensen serieus willen laten meedoen. Dan vind ik ook dat onze mensen een eerlijke kans moeten krijgen.

Gerard

Eigenlijk vertel je nu al veel over de speerpunten,  gewoon over de dingen die belangrijk zijn. Vind je de komende tijd? Zijn er nog andere dingen waar je denkt van nou, daar moeten we meer..?

Ellis

Een aandachtspunt wat we heel graag willen Gerard, dat wil ik toch nog noemen. Dat we met OC&W (ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) echt meer een slag willen slaan. Dus onderwijs, want daar beginnen de kansen om meer inclusief onderwijs te creëren op allerlei gebieden, bij allerlei opleidingen. Omdat we zien dat zeker als straks niet meer iedereen de zorg in kan, ja dan zal het toch anders moeten.

Alleen hebben we daar ook andere mensen voor nodig om dat samen in te zien. Daarom ben ik veel meer van ‘dit is wat wij zien, luister naar ons verhaal en dan kunnen we het daar samen over hebben’.

Gerard

Nog meer punten?

Ellis

Nou ja wat ook nog wel een punt is, en dat mij dat dan bevreemdt, is dat ik vind ik dat meensen met een beperking echt een heel laag inkomen hebben, niet zoveel geld . Ik heb het laatst gemerkt door collega's te kunnen trakteren op een terrasje. Ja, dat kunnen de andere mensen met een beperking niet meer. Dat vind ik heel schrijnend om niet even een terrasje te kunnen pakken.

Dus we zijn ook in de vrijetijdssector en met Werk en Inkomen heel erg bezig om voor mensen op te komen. Het leven wordt duurder. En dan roepen ze wel inclusie en mensen kunnen genieten maar alles kost geld, alles wordt duurder. En welke inclusie zie je dan straks nog? Dus daarin is dat ook een zeker een belangrijk speerpunt van inclusie.

Gerard

We hebben het over het VN verdrag. Daar wordt ook ontzettend op beknibbeld. Het schiet ook niet op, toch?

Ellis

Nee, daar hebben we laatst weer onze onvrede over geuit. Ik was laatst bij een debat over het verdrag in de Tweede Kamer. En dan is het weer gezegd door iedereen het is allemaal te laat. Ik ben het eens met de moties die daarover ingediend zijn. En daar waren alle partijen het ook mee eens. En dan snap ik niet waarom dat niet sneller doorgevoerd kan worden en dat maakt mij boos en verdrietig.

Dat vind ik niet leuk want onze mensen hebben dat kei en keihard nodig ... En ik heb ook gezegd we zijn nu bij laaghangend fruit, d'er moet doorgepakt worden. Kom op, we hebben ons op ons sodemieter gehad voor het Europese Hof  als land over de traagheid van invoeren. Nederland heeft het in 2017 eindelijk eens ondertekend, dus er moet wat gebeuren.

Gerard

Zeker, dan ga je ook zo'n zware shag roken, terug naar de vakbond?

 We gaan naar het eind van het gesprek.  We hebben veel gesproken. Maar jij? Wat heb jij nog in je hoofd, waar ik niet naar gevraagd? Wat belangrijk is en wat je nog kwijt wilt?  Wat zijn de dingen waar we het niet over gehad hebben en waarvan je zegt nou dat wil ik toch nog even noemen naar de toekomst.

Ellis

Voor de toekomst heb ik hopelijk maar één mooie boodschap; ik hoop dat andere binnen de LFB dat van harte ondersteunen, dat ook met me eens zijn. Ik hoop dat de LFB in de toekomst een nog mooiere organisatie wordt. Nog serieuzer, nog belangrijker vind ik eigenlijk en ook dat we nog duurzamer worden.

Dat we makkelijker mee kunnen blijven draaien. Dat we een vast onderdeel worden van de maatschappij. Daar zal een hoop in moeten gebeuren. Daar zitten misschien ook een hoop risico's aan die ik nu nog niet zie. Want ik heb ook geen glazen bol. Ik ben geen waarzegster maar ik hoop dat ik dat we met de mensen die nu bij de LFB betrokken zijn en onze partners, daar aan mag werken.

Gerard

Ellis, mag ik je heel erg hartelijk bedanken voor dit gesprek.

Ellis

Zeker. Graag gedaan!

--------------------------------